Eigenlijk was dit schrijfsel te verwachten. Ik heb de kans gekregen om midlife langs elke kant te mogen benaderen. Als echtgenote, als kennis en als minnares. Ik kan u nu al verzekeren, dit wordt een heel schizofreen tekstje.
Als echtgenote is het duidelijk en mocht dit nog niet het geval zijn, mijn ex heeft gekozen voor een andere vrouw. De snelle auto was niet genoeg. Logisch, ik reed dan ook altijd zelf met de snelle auto. Neen, hij is verliefd geworden op iemand anders en daarmee was de kous af. Ik wist na welgeteld 5 minuten dat het voor mij game-over ging zijn. Het is een koude douche, een klets plat in je gezicht. Je vervloekt alles. Tuurlijk, iedereen steunt je dan, iedereen zegt hetzelfde: wacht maar, hij komt wel terug. Of: dat blijft niet duren, je zal wel zien. Of de stoere uitspraken: als ik hem zie, dan mep ik hem!
Superlief en echt motiverend. Ik ben dan ook heel dankbaar dat de mensen meevoelden, dat ik vrienden had die dit mee droegen. Maar ik wou hem niet echt terug, overjaarse pubers zijn heel koppig en als je aan de verkeerde kant staat, komt er helemaal niets meer binnen. En laat ons eerlijk zijn, de relatie was gewoon op, het beste was gepasseerd. Alleen ´houden van´ is soms niet genoeg.
Ik ga hier nu niet lullen over scheiden, iedereen weet dat het pijn doet, punt. Ik heb het nu twee keer meegemaakt en ik kan u verzekeren, elke dag opnieuw denkt men eraan. We hebben nog 6 maanden onder 1 dak geleefd, absoluut geen aanrader! Je ziet je ex veranderen. Je ziet de overgang, de ´crisis´ die ontwaakt en er dan in volle glorie is. Het begint met kleine dingen, de garderobe die langzaam verandert, plots vliegen de oude boxershorts de deur uit en worden ze vervangen door aanpassende dure modellen. Het waterverbruik verdubbelt, het is echt noodzakelijk om te douchen voordat je eventjes boodschappen gaat doen! En eventjes boodschappen doen, duurt dan 3 uren ipv 1 uurtje. Plots worden er ook regio's geschoren en gekortwiekt waarvan de gemiddelde man zelfs het bestaan niet van kent. Het zal waarschijnlijk de kwestie van het bos en de bomen geweest zijn, ik weet het niet. Ik weet wel dat mijn ex helemaal van de kaart is, helemaal op een andere planeet, alsof wij nooit hebben gecommuniceerd met elkaar, alsof wij nooit hebben samengeleefd. Hij heeft alles omgegooid. De man is verliefd.
Als kennis is het veel neutraler. Je kan steunen of praten, maar je kan het ook beter van je afzetten. Kennissen en vrienden zijn nodig om iemand erdoor te helpen.
Waarschijnlijk ga ik met de volgende uitspraak veel commentaar over me heen krijgen, maar who cares. Iedereen, zowel man als vrouw, ondergaat een soort van midlife, daar ben ik van overtuigd. Er komt een moment in ieders leven waar verandering nodig is, waar er iets moet gebeuren: afvallen, coole kleding, een maîtresse, nog een kind krijgen, opleiding volgen, plastische chirurgie, snelle auto/moto, huis kopen, sporten, relatie beginnen/eindigen, job wissel, nieuwe hobby… Het is een belangrijke mijlpaal in je leven, het bepaalt je verdere toekomst, je reflecteert over alles.
Mannen gaan gemakkelijk vreemd in deze periode, vrouwen…ook. Onschuldig geflirt, iemand die jou aandacht geeft, iemand die tijd aan jou besteedt. Tijd die je partner niet meer maakt voor jou. Voordat je het goed en wel beseft, vlieg je mee op de vleugels van Pegasus, hoog boven de wolken, zalig verliefd. Alles is beter en anders. En als ik zeg alles, dan bedoel ik ook ALLES. Waarmee ik nu niet iedereen wil aanzetten tot rare gedachten, joggen is op langere termijn waarschijnlijk gezonder en veel goedkoper. Het is gewoon zo dat men weet wat men wil, men heeft mettertijd ervaring opgedaan en het is geen kalverliefde. Zo heb ik het toch ervaren. Je kan ook gewoon vreemd gaan voor de sex, maar dat kan ook liefde tot gevolg hebben.
Er zijn natuurlijk mensen die heel het vreemdgaan gedoe proberen te omzeilen en ervoor kiezen om te betalen voor tijd, aandacht en sex. Eigenlijk is dit nog geen domme oplossing. Het kan heel wat onnodig leed besparen en het valt niet zo op. Het kan een relatie redden en het is veiliger als ondoordacht vreemdgaan.
Als men midlife hoort, denkt men automatisch aan iets negatief, een vieze ziekte, mannen en vrouwen die zich als varkens gedragen, terwijl dit niet zo hoeft te zijn. Midlife is een verandering in je leven, verandering is niet altijd slecht, toch niet voor jezelf. Het is je omgeving die meestal moeilijkheden ondervindt bij de verandering. En nu gaan sommige mensen zeggen: ´An, na alles wat je hebt meegemaakt, ben je nu helemaal blijven botsen met je hoofd?´ En dan zeg ik: `Luister, ik praat niet alles goed, het is shit, het is afzien, maar soms moet men ook de andere kant willen zien. Soms leidt het tot iets beter.`
Tot de volgende,
Liefs,
Anneke
